bramviskil.reismee.nl

Laatste week

Hee allemaal,

Het zit er nu toch echt op voor mij. Vandaag was mijn laatste officiële dag op het project als vrijwilliger. Wat heb ik een top tijd gehad op het Agape World Ministries project! De jongens, de staf: stuk voor stuk topmensen!
Maandag was de dag van de grote schoonmaak op het drop in centrum. Er was natuurlijk drie weken lang niemand geweest, dus het was hoog tijd om te vegen, dweilen, poetsen en grasmaaien. Ook moest er tijd vrij gemaakt worden om te wassen, waardoor er geen tijd was om les te geven. Er waren maandag best veel nieuwe jongens en er zijn wat jongens van de groep van voor de kerstvakantie die ik deze week niet meer gezien heb. Dat is opzich wel jammer, maar het is wel mooi dat de groep weer een stuk groter is: nu zijn er elke dag weer 15-17 jongens, terwijl er voor de kerst vaak nog geen 10 waren! De rest van de week heb ik wel weer heerlijk les gegeven: dinsdag en donderdag rekenen en woensdag en vrijdag Engels. Toen ik woensdag met Kevin zat te praten, een nieuwe jongen die erg slim is en heel goed kan voetballen, vroeg hij waar ik precies vandaan kwam. Ik pakte toen een wereldbol in de vorm van een strandbal erbij en liet toen iedereen het een en ander hierop zien, want inmiddels had ons gesprek veel bekijks getrokken. De jongens vonden dit machtig interessant en daarom besloot ik donderdag na de wiskundeles nog wat topografie te bespreken met behulp van de opblaasglobe haha.
Vrijdagochtend heb ik de morning devotion geleid. Dit was erg leuk om nog te doen op m’n laatste dag. Na het bijbelverhaal te hebben voorgelezen vroeg ik aan Allan of hij het had begrepen. Allan is een van de slimste jongens die ook vrij goed Engels spreekt en begrijpt. Hij had het goed begrepen en dus vroeg ik aan hem of hij het ook in het Luganda kon samenvatten, zodat de rest van de groep ook in ieder geval de kern van het verhaal mee gekregen heeft. Vervolgens vroeg ik hen naar de geleerde lessen uit het verhaal, waarna ik ze uitnodigde om getuigenissen te delen. Na de getuigenissen werden er nog een aantal liedjes gezongen, waarvan er één goed is blijven hangen. Het is een heel leuk liedje om jezelf voor te stellen in de groep. Het is een soort wisselzang tussen degene die zich voorstelt en de rest van de groep:
Jesus, Jesus my savior, I love you Jesus, of course I do do do
You want to know me?, oh yes
My name is ..., oh yes
I live in ..., oh yes
Of course I do do do
Dit werd dan 20 keer herhaald totdat iedereen zichzelf had voorgesteld haha. Echt super leuk!

Donderdag kwam Frank op bezoek samen met Carola die mij komt aflossen als vrijwilliger bij Agape. Zij gaat de komende 6 weken, samen met Jick, de boys onder haar hoede nemen :)
Na de lunch vertrokken we met z’n vieren: Jick, Carola, Frank en ik, richting het boyshome. Hier stond mijn evaluatie op het programma. Het was werkelijk waar één grote loftrompet. Isaac en Philip waren er allebei bij, maar Isaac deed vooral het woord. Er zijn zoveel lieve dingen gezegd.. echt super leuk om te horen! Frank was vanuit doingoood ook super tevreden, dus dat was ook top :)

Niet project gerelateerde maar noemenswaardige belevenissen zijn de vaste ‘woensdagavond uiteten avond’. Dit is altijd super gezellig en zal ik echt wel gaan missen. Ook heb ik deze week 2 keer achterop gezeten op een boda die een uitwijkmanoeuvre moest maken voor een spooklopende koe hahaha!

Ik ga nu m’n laatste weekend in dat ik in het doingooodhuis verblijf en dan komen zondagavond m’n ouders en Govert en Jolanda Voordendag!
Ik ga ze maandag het drop in centrum laten zien, dinsdag gaan we op safari naar Murchison Falls (waarvan iedereen zegt dat het prachtig is, dus ik ben super benieuwd!) waarvan we vrijdag weer ‘thuiskomen’. Dan staat er zaterdag een BBQ op het programma op het boyshome en zondag staat een kerkbezoek gepland en vliegen we weer met z’n allen terug naar ons koude kikkerlandje ?

Iedereen een heel fijn weekend gewenst!

Groetjes Bram

Jaarwisseling en begin 2018

Lieve mensen,

Dank jullie wel voor jullie geduld. Ik realiseer me dat het alweer een hele tijd geleden is dat ik jullie schreef, maar zo gaat dat nu eenmaal in Afrika.. soms duurt het simpelweg wat langer haha ;)

Ik heb de afgelopen 10 dagen weer prachtige dingen meegemaakt. Met oud en nieuw zijn we met z’n allen (Rosalie, Annick, Jick, Mieke en ik) in het doingooodhuis gebleven. Joris kwam ook langs en hebben gezellig samen gegeten en spelletjes gedaan. Om 12 uur was er welgeteld 3 minuten vuurwerk te zien, waarna het ‘spektakel’ al weer voorbij was. Op nieuwjaarsdag ben ik gewoon naar het project geweest, waar ik achteraf alles behalve spijt van had. Het was een super leuke dag, want we gingen met de jongens naar freedom city: een winkelcentrum met daarin een aparte verdieping voor kinderen. Het duurde echter even voordat we er waren. We zouden na de lunch vertrekken. Iedereen was rond half 2 klaar met eten, maar voordat we uiteindelijk in de auto zaten was het 3 uur haha. Het mooie is ook dat er niemand is die dat raar vindt. Het ritje met de auto naar freedom city was ook voor iedereen een belevenis opzich, inclusief voor mijzelf, want we zaten met 15 mensen in één auto! De jongens vinden autorijden ook helemaal prachtig, want dit doen ze natuurlijk ook bijna nooit. Het oorspronkelijke idee was om te gaan zwemmen met de jongens, maar eenmaal daar aangekomen bleek dat dat boven budget was helaas. Wat resteerde was het halen van een ijsje bij de supermarkt en rondlopen in het winkelcentrum: een hele belevenis voor de boys! Ik had nog een flashback naar crocodile dundee 2, waarin Mick Dundee voor het eerst op een roltrap stond; zo verbaasd waren de jongens ook toen ze allemaal voor het eerst in hun leven een roltrap zagen. De verbazing was des te groter toen ik hen vertelde dat we ze in Nederland best veel hebben. Na 2 uur te hebben rond geslenterd en een veel foto’s te hebben gemaakt gingen we weer terug richting de auto. De boys hadden, zonder iets gedaan te hebben, de tijd van hun leven gehad en wilden eigenlijk ook nog niet naar huis.
Woensdag 3 januari kwamen er 4 nieuwe mensen aan: Cora, Caroline, An en William. Allen zijn zusters/broeders. An is Belgisch, en Cora, Caroline en William komen alledrie uit de buurt: Cora en Caroline uit Rotterdam (Rhoon en Hoogvliet) en William uit Zwijndrecht. William blijft in totaal maar 8 dagen en trekt veel op met een vriendin: Lydia uit Ridderkerk. Ze zitten dus ook niet op een project. Ze hebben allebei eerder vrijwilligerswerk gedaan via doingoood en zijn nu dus gewoon op vakantie. Cora en Caroline gaan naar het brandwondencentrum en An gaat naar het Rubaga ziekenhuis.
Donderdag zijn we gezellig met z’n allen uiteten geweest bij The Bistro. Joris was woensdag jarig, dus die hebben we nog toegezongen onder begeleiding van de huismuzikant die verdacht veel leek op Bruno Mars haha.
Vrijdag was een topdag. We hadden een voetbalveldje afgehuurd en gingen voetballen met de boys. Joris had het geregeld en deed samen met William ook mee. Ze waren iets na 9 uur op het project. We hadden donderdag meerdere keren duidelijk aangegeven dat we om half 10 weg moesten, omdat we het voetbalveld van 10 tot 11 hadden gereserveerd. Toen ik dus om half 9 aankwam en vroeg of het ontbijt al bijna klaar was werd ik heel verbaasd aangekeken. Ik ging kijken bij de kok en vroeg of de porridge al op stond, hetgeen niet het geval was. Aangezien de kok beperkt Engels spreekt ging ik bij Philip even informeren hoe lang het duurt om porridge klaar te maken: anderhalf uur... Het kwam er dus op neer dat de jongens maar op een lege maag moesten gaan voetballen XD
Donderdag was de voorpret al begonnen toen we ze vertelden dat we op een echt voetbalveld, met een echte bal en echte doelen gingen voetballen. Ze sprongen, gilden en krijsten van geluk: zo leuk om te zien! Toen we vrijdagochtend binnenkwamen werden we wederom met gejuich begroet. Het voetballen zelf was ook één groot succes! We hadden evenwichtige teams en iedereen had de tijd van z’n leven. ‘S middags was er nog een fellowship, waarna het alweer weekend was.
Zaterdag heb ik me vermaakt door naar Java’s te gaan en ben ik voor het eerst naar het Sheraton Hotel geweest om te zwemmen. Dit is midden in de stad, maar wel wat duurder dan Cassia Lodge, waardoor het uiteindelijk ongeveer even duur is.
‘S avonds hebben we nasi gemaakt met echte konimex mix die Cora had meegenomen: erg lekker!
Daarna was het tijd voor Rosalie en Annick om naar huis te gaan. Zoals vaker de afgelopen dagen hebben we de avond doorgebracht met het kijken van 24 ;)
Zondagochtend zijn we weer (net als vorige week) naar de Namirembe Cathedral geweest. Dit is een anglicaanse kerk. Vorige week was het erg goed bevallen: we zongen bekendere liedjes en er zat een beetje een herkenbare structuur in. Deze week moesten we door de metaaldetector, want naar aanleiding van het overlijden van de aartsbisschop was president Museveni op bezoek geweest bij de dienst van 7 uur ‘s ochtends (wij bezoeken de dienst van kwart voor 9). Deze week beviel het me iets minder goed.. de preek was minder interessant, er werden niet echt bekende liederen gezongen en het geluid stond erg hard. Maarja, volgende week beter.. of weer naar watoto, dat zien we dan wel weer ;)
Na de kerk hadden we natuurlijk trek in een bakkie met wat erbij, dus ging Bram even de keuken in en maakte Kaisersmarrn in Afrika haha. Ik had het nog nooit gemaakt, maar ze waren nog goed gelukt ook haha!
‘S middags ben ik samen met Jick en Mieke nog naar Cassia Lodge geweest.
Morgenochtend vertrekt Mieke naar Kenia :( Na 3 maanden in Oeganda, waarvan 2 tegelijkertijd met mij, gaat ze nu nog 3 maanden naar Kenia! De laatste week zal ik het dus zonder haar gezellig/gekheid moeten doen ;) Mieke, het ga je goed!
Morgen ga ik weer naar het drop in centrum dat weer open gaat, en gaat tevens m’n laatste week op het project in :(
Ik zal proberen weer sneller te schrijven!
Groetjes uit de parel van Afrika ;)


Kerstdagen in Uganda

Hee allemaal,

Ik hoop dat iedereen fijne kerstdagen heeft gehad. Hier was het in ieder geval erg gezellig!
Ik ben zondagochtend weer naar de Watoto kerk geweest. Hier hadden ze een hele kerstmusical. Het was zo druk dat ze op heel het terrein stoelen hadden neergezet en dat we niet meer in de kerk zelf erbij pasten. Ik zat samen met Guurtje in een soort schuur met een dak van golfplaten via een scherm alles te volgen. Het was echt heel leuk: het kerstverhaal in een hip jasje. Er worden kosten nog moeite gespaard: kostuums, decor, alles wordt uit de kast gehaald om het zo mooi mogelijk te maken.
‘S avonds heb ik de kerstnachtdienst geluisterd en Guurtje uitgezwaaid die alweer naar huis moest na een kleine 4 weken in Oeganda. Wat was die kerstnachtdienst een feest zeg. Ik heb uit betrouwbare bronnen vernomen dat het erg druk was en dat het ook live erg mooi was ;)
Maandag, eerste kerstdag, ben ik samen met Jick naar het boyshome geweest. We kwamen om half 10 aan, want het programma zou om 10 uur beginnen. In eerste instantie wilde Philip niet naar de kerk, omdat hij zich niet zo lekker voelde, maar een halve minuut later zei hij: “ik neem ze wel gewoon mee naar de kerk” Haha! De dienst begon om half 11, dus gingen we op z’n Afrikaans 3 minuten voor half 11 weg. Toen we, iets te laat, bij de kerk aankwamen zaten er nog maar 2 mensen, maar er werd al wel muziek letterijk uit de boxen geknald! De jongens vonden het prachtig. Ze dansten en klapten er volop op los. Ruim 2 en een half uur later gingen we weer richting het boyshome. Daar wachtte de kerstlunch op ons: aardappels, matoke (puree gemaakt van groene bananen) en vlees (kip en sukade die nog een paar uur langer had moeten sudderen ;))
‘S avonds heb ik Roelines erfenis bereid: Pilav. We hadden nog wat restjes over van de pasta pesto die ik de dag ervoor had gemaakt, dus we hadden een volledig 3 gangen dinner, want we hadden schepijs meegenomen als toetje :) Na het eten heb ik nog even gefacetimed met de familie thuis. Erg leuk om iedereen weer even te zien en te spreken!
Dinsdag waren Jick en ik gewoon weer om half 9 op het project. Er werd weer volop gevoetbald en ook een nieuw spelletje gespeeld dat ik had meegekregen van m’n oom/tante/nichtjes. Het is een spel waarbij je een kaartje krijgt waarop iets staat afgebeeld, wat je vervolgens moet uitbeelden of omschrijven. Het uitbeelden vinden ze erg leuk, maar omschrijven vinden ze in het Engels erg moeilijk. Na de lunch zijn Jick en ik al snel weer naar huis gegaan, want het was heel erg warm waardoor iedereen erg moe was.
‘S middags nog even lekker in de tuin liggen zonnen, waarna ik ook met de andere kant van de familie gefacetimed heb, voordat we uiteten gingen. We hebben bij Mediteranea gegeten, een hele leuke Italiaan :)
Woensdag hebben we op het project voor het ontbijt gevoetbald. Ze ontbijten normaal gesproken om half 11, in de pauze van de les, maar doen dit nu iets eerder: tussen half 10 en 10 meestal. Het ontbijt bestaat voor de jongens uit porridge met iets erbij (gisteren een ei, vandaag een samosa: een klein gefrituurd bladerdeeg driehoekje met doperwten erin.. erg lekker!). Porridge is een vloeibare vorm van pocho waar heel weinig smaak aan zit. Ik heb het de eerste keer netjes opgedronken, maar nu krijgen we thee :)
Na het ontbijt kwam Joris langs om te kijken hoe het ging. Jick en ik gingen net een estafette organiseren. Eerst moesten ze slalommen en zaklopen, daarna moesten ze 10 rondjes draaien, waarna ze vervolgens de bal onder een bankje door moesten schieten. Dit zorgde weer tot grote hilariteit.
Aan het eind van de ochtend waren we hiermee klaar, waarna de televisie aan ging. Dit vinden ze helemaal geweldig. Ze kijken het liefst hele slechte bollywood films die in het Luganda zijn nagesynchroniseerd XD
Na de lunch heb ik nog even gevoetbald met Jick en Ivan, maar toen ik om 3 uur vroeg of er nog iemand wilde spelen of dat ze liever heel de middag tv keken was het antwoord heel teleurstellend dat ze liever tv keken haha! Dus toen zijn Jick en ik maar naar huis gegaan!
Dat was het weer voor nu weer! Als ik niet meer schrijf voor de jaarwisseling: alvast de beste wensen en een gezegend 2018 gewenst!
Groetjes Bram

Woensdag tm zaterdag

Hee allemaal,

Zijn alle kerstvoorbereidingen al gedaan? Hier is het vrij moeilijk om in de kerstsfeer te komen door het weer haha. Het droogseizoen is begonnen hier, wat betekent dat het iedere dag tegen de 30 graden is!
Woensdag was m’n eerste volledige dag op het boyshome. De jongens krijgen heel de ochtend les: van 8 tot 13 uur, met van half 11 tot 11 uur een pauze. Van 8 tot 13 moet je wel flexibel, of Afrikaans, nemen. Want ze gingen net beginnen toen wij om half 9 aankwamen en soms zijn de jongens ook nog niet klaar om 13 uur, dus dan loopt het een beetje uit. Op het boyshome hebben ze een docent: Uncle Eric: een prima docent! Woensdag kregen de jongens les in science. Er zit een hele duidelijke structuur in de les. Eerst legt Eric het een en ander uit, dit ging woensdag aan de hand van het beantwoorden van vragen van een schoolexamen, en na de pauze moeten de jongens al deze theorie overschrijven en er een aantal vragen over beantwoorden. Na de rijst met bonen was het weer tijd om te spelen. Guurtje had verstoppertje geïntroduceerd, waar ze helemaal in op gingen.
‘S avonds zijn we gezellig uiteten geweest bij Que Passa?, een Mexicaans restaurant! Erg gezellig en prima eten :)
Donderdag kwamen we aan en hoorden dat er geen les meer gegeven zou worden tot 2 januari! Daarom besloten Guurtje en ik toch iets educatiefs te doen, maar wel in spel-vorm: galgje. Dit vonden ze hartstikke leuk, maar na een klein uurtje hadden ze dat wel weer gezien en gingen ze buiten voetballen. Uncle Eric was wel aanwezig en besloot halverwege de ochtend om toch nog maar een les te geven in topografie haha. De jongens vinden dit razend interessant, want de meesten kunnen niet eens Oeganda vinden op de wereldkaart. Na de lunch was het hoog tijd om te voetballen: Jick en ik tegen de rest (mannetje of 8 haha). Dit vinden ze prachtig en het is nog eerlijk verdeeld ook ;) Na een klein half uurtje zijn Jick en ik natuurlijk drijfnat van het zweet, maar hebben die gasten wel weer een wereld tijd gehad, en daar gaat het allemaal om! Om 3 uur was er weer een family meeting, die dit keer niet zo lang duurde, omdat er natuurlijk niet zoveel jongens meer zijn. Vanaf het boyshome zijn Guurtje en ik gelijk doorgegaan naar de moskee, waar Annick en Rosalie op ons wachten. Voor 15 duizend shilling krijg je een rondleiding door de Gaddafi Moskee. Het is een heel mooi gebouw en het is interessant om te zien dat de bidruimte voor de heren 3x zo groot is als die voor de dames... Het hoogtepunt voor mij was echter het beklimmen van een toren. We moesten 272 treden beklimmen, maar dat valt allemaal best mee hoor, en het uitzicht is geweldig! Je kunt vanaf de toren heel Kampala zien. De gids vertelt ook het een en ander over de stad, waardoor het een ideale manier is om snel wat over de stad te leren. Absoluut een aanrader voor iedereen die ooit van plan is Kampala te bezoeken ;)
‘S avonds hebben we pannenkoeken gegeten en hebben Jick en ik ons weer vermaakt met 24 haha.
Vrijdagochtend gingen Annick en Rosalie op safari, waardoor we heel het weekend maar met z’n drieën in huis zijn, wat best wel gek is want nog niet zo lang geleden waren we nog met z’n tienen!
Vrijdag was Guurtjes laatste dag. Toen we aankwamen waren ze de auto aan het wassen. Af en toe had ik het idee dat hij alleen maar viezer werd, maar de middelen zijn natuurlijk ook beperkter. Wij zullen veel eerder ons water verschonen en hebben 38 verschillende borstels en sponzen. Zij hebben één versleten doekje, een harde borstel die ze gebruiken om de banden mee schoon te maken (onder het motto: wat zwart is, moet zwart blijven denk ik), en een tandenborstel en gewoon een stukje zeep, waar ze ook hun kleren en handen mee wassen. Niet bepaald wash and shine dus haha. Ook was er grote ophef toen een vrachtwagen het muurtje bij de poort had geraakt. Resultaat: de helft van het muurtje lag voor het resterende muurtje. De vrachtwagenchauffeur reed al snel door. Philip is er nog achteraan gegaan en heeft nog met de man gesproken, maar ik verwacht niet dat ze verzekeringsgegevens hebben uitgewisseld, want Philip zei dat ze het muurtje niet opnieuw gingen opbouwen, omdat de kans groot is dat hij binnenkort weer geraakt wordt hahaha.
Halverwege de ochtend werden er ballonnen uitgedeeld. Je hebt geen idee hoe blij 12-14 jarigen kunnen zijn met ballonnen! Uncle Eric knoopte ze allemaal aan een touw en maakte er op deze manier een slinger van: kerstversiering 2.0 zullen we maar zeggen.
‘S middags hadden we weer een fellowship, een mini kerkdienst. We lazen het kerstverhaal en aan het eind werd Guurtje uitgebreid bedankt voor haar inzet op het project. In het slotgebed werd Guurtje nogmaals bedankt en werd ook nog gebeden om een zegen over Jick en mijn resterende tijd op het project.
‘S avonds aten we pizza, kaartten we wat en keken we 24 ;)
Zaterdagochtend heb ik geprobeerd in de kerststemming te komen. Ik heb de repetities van het mannengelegenheidskoor teruggeluisterd. Mannen, ik ben trots op jullie en wens jullie heel veel succes morgen! Zing tot ere van Hem. Zoals Lied voor Jezus zo mooi luidt: “Zing een lied en prijs Zijn naam, zing een lied voor Jezus. Laat het door de wereld gaan: Ere zij God!”
‘S middags hebben we bij Java’s geluncht en uitsluitend hebben we boodschappen gedaan. De rest van de dag lekker relaxen :)
Morgenochtend staat weer een bezoekje aan de watoto kerk in de planning.

Lieve mensen, ik wens jullie allemaal een gezegend kerstfeest toe! Tip: bezoek morgenavond de Sint Lambertuskerk in Strijen. Er is een geweldig mannenkoor, kinderkoor en bovendien wordt er gecollecteerd voor het Agape World Ministries: het project waar ik hier in Oeganda aan werk! Ik kan jullie verzekeren: ze kunnen iedere euro gebruiken. Ze hebben nog een ziekenhuisrekening openstaan van ruim €300, dus ik hoop dat ze deze mooi af kunnen lossen met de opbrengst van de collecte. Weet één ding zeker: alle leiding handelt vanuit naastenliefde richting de jongens, dus het geld zal hoe dan ook op een goede manier gebruikt worden! Last but not least, de blijde boodschap wordt er verkondigd: “Want een kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op zijn schouders! Wonderbare raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst.”

Nogmaals hele fijne dagen gewenst en tot in m’n volgende blog :)


Afgelopen week: even een inhaalslag

Hee allemaal,

Sorry dat deze blog even op zich liet wachten.
We zijn inmiddels alweer een week verder sinds m’n laatste blog en is hier in het huis wel het een het ander veranderd. Lies, Roeline en Henrike zijn inmiddels naar huis en Annick en Rosalie zijn inmiddels helemaal gesetteld. Annick en Rosalie kwamen eigenlijk Henrike en Roeline opvolgen, maar er waren bijna geen kinderen op dat project, dus zitten ze nu op een ander project.
Donderdag is ook Yvette aangekomen: een vriendin van Mieke. Die zijn zaterdag samen vertrokken op safari en komen eerste kerstdag weer terug.
We zijn momenteel dus met 7 mensen in huis, maar Liesbeth was heel het weekend weg en gaat morgen ook weer naar huis. Hilde gaat ook morgennacht naar huis, dus dan zijn we nog maar met 5 mensen in huis!
Op het project was het weer helemaal leuk! Er waren weer een paar mooie getuigenissen afgelopen week. Ivan vertelde dat hij het koud had gehad, maar God dankte dat hij toch in slaap gevallen was. Ook dankte hij God dat hij schoenen gevonden had, omdat hij zere voeten kreeg van alle stenen die in zijn voeten staken. Emma dankte God dat hij nog steeds leeft en weer een jaar bijna heeft volgemaakt. Hij vertelde dat hij al heel veel vrienden heeft zien sterven, dus dat hij erg dankbaar is dat hijzelf nog steeds leeft. Vandaag zei Emma dat hij dankbaar was voor al zijn vrienden die via Agape weer terug naar huis zijn gegaan of opgenomen zijn in het boyshome. Dit was echt heel lief, want Emma vertelde Guurtje vorige week dat hij zelf ook graag naar het boyshome zou willen. Maar Emma leeft al 7 jaar op straat en de leiding durft het niet aan om hem op te nemen in het boyshome.
Dinsdag tm donderdag heb ik weer heerlijk lesgegeven. Dinsdag zoals altijd rekenen. Dit keer waren het optelsommen met grote getallen. Dit gaat ze prima af. Donderdag deden we aftreksommen, maar dat vinden ze veel moeilijker! Woensdag hebben we met Engels de maanden van het jaar herhaald, met hoeveel dagen er in elke maand zitten, hoeveel dagen er in een jaar zitten en hoe vaak er een schrikkeljaar voorkomt.
Vrijdag hadden we helaas geen tijd voor les, want er moest nodig gras gemaaid worden, waarna er ook nog gewassen moest worden.
Vrijdagmiddag bracht Uncle Philip Ivan mee naar het boyshome. Ivan straalde van oor tot oor toen hij er binnenkwam. Hij zag weer een aantal oude vriendjes en ook zag hij ons (Jick, Guurtje en ik) weer. Tijdens de fellowship (mini kerkdienst die ze elke vrijdagmiddag organiseren) viel hij op een gegeven moment wel in slaap, maar Philip zei dat dat heel normaal is. Hij vertelde dat veel jongens vaak de eerste 3 dagen bijna alleen maar slapen, omdat er zo’n last van ze afvalt. Zoals ik hierboven al schreef had Ivan het koud gehad vorige week, dus het jochie zal wel heerlijk geslapen hebben in z’n nieuwe warme bed :)
Verder is het op het boyshome een stuk rustiger geworden, want er zijn heel veel jongens terug naar huis gegaan. Er zijn nu nog maar 9 jongens op het boyshome.
Ik had vorige week nog wel een hele leuke middag toen John (14), de grootste van allemaal, me vroeg of ik hem wilde leren lezen! Hij spreekt wel een heel klein beetje Engels, maar heeft het dus nog nooit op papier zien staan!
Verder heb ik me ‘s avonds prima vermaakt. Ik heb van Roeline namelijk twee seizoenen van 24 gekregen en op m’n laptop gezet, dus ik kijk samen met Jick bijna iedere avond 24 ;) Woensdag zijn we ook nog uiteten geweest bij The Bistro (Frans restaurant), waar ik een heerlijke Tilapia (witte vis uit het Victoriameer) heb gegeten :)
Zaterdag had ik een beetje last van m’n maag, maar dit ging zondag gelukkig alweer beter!
We zijn vorige week donderdag al begonnen met het lezen van het kerstverhaal op het drop in. Dat hadden we zo gepland dat we er precies vandaag mee klaar zouden zijn, want vandaag was de kerstviering op het drop in en daarmee gelijk de laatste dag dat het open is dit jaar. Het drop in gaat nu tot 8 januari dicht, dus zullen we alleen naar het boyshome gaan.
Maandag heb ik nog Engelse les gegeven. Ik deed ‘the odd one out’, dus ik schreef 5 woorden op het bord en dan moesten ze zeggen welke er niet bij hoorde. Dit ging vrij goed bij de meesten. Joris kwam ook nog langs en die vond het ook een leuke les :) Ik liet na afloop de jongens om de beurten uitleggen waarom welk woord er niet bij hoorde. Ze vinden het namelijk helemaal mooi als ze het krijtje vast mogen houden en naar voren mogen komen.
Daarna was het tijd om te wassen, waarna het al weer snel lunchtijd was.
Toen we op het boyshome aankwamen zat Pacific televisie te kijken. Er was namelijk een nieuwe wet voorgesteld dat de president weer ouder mag zijn dan 75. Er zitten ruim driehonderd mensen in het Oegandese parlement die allemaal door elkaar gillen haha. Pacific zat te kijken omdat hij hoopte dat ze met elkaar op de vuist zouden gaan. Dat was namelijk kort geleden nog gebeurt haha. Ze gingen niet met elkaar op de vuist, maar er liepen er wel een heleboel weg toen iemand wat zei wat hen niet beviel. Ik ben tot de conclusie gekomen dat de politiek hier een beetje hetzelfde werkt als het regelen van een boda: als het je niet bevalt loop je gewoon weg haha!
Vandaag was dan de grote dag: Christmas party! Ik had samen met Guurtje en Jick heel de dag gepland. We begonnen uiteraard met een dagopening die wat langer duurde dan normaal. Omdat het de laatste dag was dat het drop in open was in 2017 werd iedereen gestimuleerd om een getuigenis uit te spreken.
Na de dagopening begonnen we aan ons programma. We begonnen met wat estafettes. Wij maakten zelf de teams, waarna we wilden beginnen aan het eerste onderdeel, toen we realiseerden dat we Emma miste. Emma had even een klusje gehad van de kok: hij hoeft even de kip slachten haha. Toen ik hem ging zoeken zag ik hem bovenop een spartelende kip zitten hahaha.
We begonnen dus maar even zonder Emma, maar hij sloot zich al snel bij ons aan. De jongens hadden de grootste lol tijdens de estafettes. Hierna gingen we naar binnen voor het creatieve onderdeel van ons programma. De jongens mochten allemaal een kerstboom tekenen en er een kerstwens bij zetten. Dit alles onder het genot van kerstmuziek. De jongens kenden niet zoveel, maar toen Mary’s boychild voorbijkwam werd er uit volle borst meegezongen haha.
Ook hadden we wat Afrikaanse muziek opgezocht, zodat de jongens nog wat konden dansen: het laatste onderdeel van ons programma.
Hierna was het tijd voor de kerstlunch! We kregen Irish potatoes, matoke (een soort puree, gemaakt van groene banaan), iets wat op het zicht leek op zuurkool en uiteraard de kip van Emma ;) Het smaakte prima! Het was weer eens wat anders dan pocho met bruine bonen haha.
Uncle Isaac en Steven (van het boyshome) waren ook aangeschoven met het eten en Isaac eindigde met een gebed. Ook werd Guurtje nog door iedereen persoonlijk bedankt, omdat ze haar niet meer zien (ze gaat eerste kerstdag naar huis).
Zo, jullie zijn weer op de hoogte ;)

Fijne avond allemaal!
Groetjes uit het geweldige Oeganda





Zaterdag tm maandag

Hee allemaal, 

M’n laatste blog eindigde op zaterdagmiddag. Zoals ik al schreef was het plan om zaterdagmiddag naar de kerk te gaan, zodat we zondag konden gaan zwemmen. Dit plan hebben we ook uitgevoerd ;) Ze zijn in de Watoto church inmiddels begonnen aan een nieuwe serie: Jesus, the power of knowing him. De preek ging over Jezus als de weg, de waarheid en het leven, een prachtige tekst waar je nooit over raakt uitgeleerd. 

Toen we terugkwamen was het tijd om pannenkoeken te gaan bakken. Gezellig samen met Mieke in de keuken met een muziekje op :) Tijdens het eten viel 2x de stroom uit, waardoor we spontaan met z’n allen kerstliedjes begonnen te zingen. We begonnen met ‘Licht in de nacht’ haha. Na het eten hebben we gezellig met zn allen een filmpje gekeken. Ps. Wat ik in m’n vorige blog ben vergeten te vertellen: we keken vrijdagavond Casino Royale. Tip: kijk geen James Bond met alleen maar vrouwen ?

Zondagochtend hebben we op ons gemakje ontbeten, waarna ik samen met Roeline en Mieke naar Cassia Lodge vertrok. Het was hier weer heerlijk vertoeven. Ook kwamen Mieke en ik erachter dat ik bij haar neefje in de klas heb gezeten op de middelbare school! Om 4 uur gingen we weer terug, want er moesten nog voorbereidingen getroffen worden voor de bbq! Niet alleen wij vonden het lekker, de bewakers Mugura en Bruce smikkelden ook lekker mee ;) We sloten de avond goed af met het kijken van Jason Bourne, de nieuwste film uit de Bourne serie. Later die avond, toen ik al naar bed was, kwamen nog 2 nieuwe meiden aan: Annick en Rosalie. Zij gaan naar het project van Roeline en Henrike, die morgenavond naar huis gaan. 

Vandaag begonnen we wat later op het drop in omdat we de deur niet open kregen haha. Toen de deur eenmaal open was moest de boel eerst nog aangeveegd worden. Hierna, rond 10 over 9, kon de dag geopend worden. Ivan had een heel verhaal bij zijn getuigenis dat hij het koud had gehad en hoofdpijn had, maar dat hij dankbaar was dat het nu weer beter ging. Hij sloot af door te danken dat Jick en Guurtje weer heelhuids thuis waren gekomen van hun safari :) Jick straalde van oor tot oor! Na het ontbijt was het weer tijd voor Engelse les. Jick was echter erg misselijk, dus die is naar huis gegaan. Ik heb een lesje gedaan in vergelijkingen: tall, taller, tallest. Dit ging ze vrij goed af :) Er was ook een nieuwe jongen, Simon, die dichtbij het drop in woont. Hij is erg goed in Engels: hij wist zelfs de bonusvragen met little, less, the least en good, better, the best. 

Na de les was het tijd om te wassen, waarna de rest van de ochtend door veel jongens werd besteed aan tekenen. Emma maakte een A4 met daarop geschreven: Uncle Bram is the best teacher ever. Ik heb hem snel opgehangen ;) 

Na de lunch nog even op het boyshome geweest, maar Guurtje was ook nog erg moe van de safari, dus we gingen om half 4 weer richting huis. Het boyshome wordt wel stiller nu: veel jongens gaan thuis kerst vieren, en sommigen blijven dan ook thuis. Dus dat is wel even wennen. 

Philip vertelde me dat het drop in 19 december, na de kerstviering, dichtgaat tot en met begin januari. Dus dan ga ik een tijdje alleen naar het boyshome. 

Dat was het wel weer voor nu! Ik vind het altijd superleuk om al jullie reacties te lezen, dus als je wat kwijt wilt, laat vooral een berichtje achter :)

Groetjes uit het zonnige Kampala ;)

Wederom een topweek

Hee allemaal,

Het begint een beetje eentonig te worden, maar ik heb weer een topweek achter de rug!

Maandag was Jick voor het eerst op het project. Toen hij met Frank aankwam tijdens mijn les was gelijk alle concentratie weg bij de jongens haha. Jick is ook een sportieve jongen, dus die doet ook volop mee met voetballen. We zijn ook van plan om wat extra activiteiten te gaan organiseren.

Ik heb deze week weer heel de week lesgegeven op het drop in: maandag, woensdag en vrijdag Engels en dinsdag en donderdag rekenen. Het is ook leuk om te zien dat sommige jongens veel beter zijn in rekenen dan in Engels, en ook andersom. Wasswa bijvoorbeeld, de oudste jongen van de groep (16), is helemaal gek van wiskunde, maar Engels vindt hij erg moeilijk. Dan komt hij ‘s ochtends naar me toe en vraagt hij: “teacher, mathematics?” En als ik hen dan vertel dat we inderdaad wiskunde gaan doen is hij helemaal blij. Ivan, de 11 jarige jongen waar ik het al eerder over gehad heb is erg goed in Engels, maar heeft meer moeite met wiskunde. Allan is de beste allrounder. Allan is ook erg leergierig: hij is bijna altijd als eerste in het ‘klaslokaal’. Het klaslokaal moeten jullie zien als een schuurtje. Het is er erg donker, maar de deur is net groot genoeg om voldoende licht binnen te laten. In het lokaal staan 4 houten bankjes, waar 2 of 3 jongens aan zitten. Meestal geef ik rond de 10 jongens les. Hoogtepunten deze week waren dat Andrew (die door iedereen Musisi (zijn cultuurnaam) genoemd wordt) me meerdere keren heeft bedankt voor de les en de rest van de dag. Heel mooi om die dankbaarheid te ervaren. Hoe vaak zou een 13 jarige de docent in Nederland hebben bedankt voor de les in 2017? Waarschijnlijk ongeveer even vaak als Musisi dat deze week heeft gedaan! Ik weet niet of ik dit al eerder geschreven heb, maar Musisi is ook de ‘kliko’ van de groep. Wat deze jongen naar binnen werkt tijdens de lunch.. echt ongelofelijk haha.

Op het boyshome wordt het eigenlijk ook alleen maar leuker. Ik begin iedereen natuurlijk steeds beter te leren kennen. Guurtje heeft deze week ook een middag allemaal zinnetjes in het Luganda opgeschreven. Dit vinden ze natuurlijk helemaal geweldig. We worden ook dagelijks overhoord of we het nog weten. Op hun beurt leren ze natuurlijk een klein woordje Nederlands van ons. Donderdag was er weer een family meeting. Deze duurde zoals gebruikelijk weer erg lang haha. Na 3 kwartier was iedereen aan het woord geweest, maar toen moest Isaac nog wat kwijt, waardoor er nog 3 kwartier bij kwam hahaha. Isaac en Philip zijn allebei wel van het kaliber: gooi er een kwartje in.. Er wordt overigens altijd geopend en afgesloten met een lied en een gebed. In het afsluitende gebed bad Isaac ook nog voor Jick en Guurtje dat ze alles mochten zien op safari wat ze wilden zien. Wel gaaf dat 2 niet gelovigen dat dan toch erg waarderen en er ook over begonnen tegen mij :) Ik heb het sowieso ook al met hen over het geloof gehad. Ze zijn allebei wel open minded, hetgeen wel belangrijk is voor zowel in het huis (waar veel gelovigen wonen) als op het project waar gewoon veel met het geloof wordt gedaan. Maar even terugkomend op mijn week bij Agape, die was dus weer top :)

Verder stond deze week in het teken van Sinterklaasavond. We hadden lootjes getrokken en zouden voor diegene een cadeautje kopen voor ongeveer 10 duizend shilling en een gedicht schrijven. Voordat we hiermee begonnen had Jick echter nog een mededeling. Hij had namelijk een pakketje uit Nederland meegekregen voor ons allemaal. Uit het gedicht konden we nog niet direct opmaken van wie het afkomstig was, maar de verdenkingen kwamen al snel op de moeder van Bram terecht, hetgeen ik kon bevestigen toen ik het handschrift zag. Wat een verrassing was dat zeg! We kregen allemaal een chocoladeletter, zelfs een voor alle bewakers en de schoonmaakster. Moeders was zelfs de wandelende vlooienbal, Max de hond, niet vergeten haha. Ook zaten er heerlijke pepernoten in het pakket! Wat een topverrassing Mam xx! We hebben er van genoten, ook al zijn nog niet alle kruidnoten op en heb ik nog keurig een stukje chocoladeletter bewaard haha! Toen ik de eerste echte pepernoot in m’n mond stak zei Frank, de coördinator: “Mensen, als jullie nog willen weten hoe een gelukkig mens eruit ziet, moet je even naar Bram kijken” Haha! Ik had het laatst ook toen Lies trakteerde op pure cote d’or chocolade: ik kreeg letterlijk kippenvel, wat natuurlijk weer tot grote hilariteit aan tafel leidde ;)

De rest van de avond was ook superleuk! Ik had het lootje van Liesbeth getrokken. Het was best lastig om een gedicht te schrijven voor iemand die je niet zo goed kent, maar toch was dit bij iedereen best goed gelukt :) Kortom, het was een hele heugelijke pakjesavond in Kampala ;)

Woensdagavond zijn we nog uiteten geweest, wat weer erg lekker was. Vrijdagochtend zijn Guurtje, Jick, Lies en Liesbeth op safari gegaan naar de Murchison Falls, de safari die ik ook nog ga doen in Januari, dus we zijn dit weekend maar met z’n vijven in het huis, want Sanne is helaas door vervelende omstandigheden vrijdagavond al naar huis gevlogen. Ik heb vanmorgen samen met Mieke boodschappen gedaan voor de bbq van morgen. Uiteraard hebben we eerst even een bakkie gedaan bij Java’s ;) We gaan straks naar de kerk, zodat we morgen bij mooi weer kunnen gaan zwemmen.

Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend!

Groetjes uit het heerlijk warme, sneeuwvrije Oeganda ;)



Jinja weekend

Hoi hoi,

Daar ben ik weer! Ik heb een fantastisch weekend gehad in Jinja! We verbleven op een soort camping, waar we in tenten met normale bedden sliepen. De camping is prachtig gelegen. Vanaf het terras van de bar/restaurant kijk je zo over de Nijl heen! Toen we vrijdag na een rit van 3 uurtjes aankwamen zijn we lekker gaan lunchen, waarna we voor 10 duizend shilling (€2.50) toegang kochten voor het zwembad van een nabijgelegen restaurant. Hier zagen we voor het eerst de apen die van boom naar boom springen. We voelden ons nu echt ‘aapjes kijkende toeristen’ haha. 

‘S avonds hebben we een kaartje gelegd, lekker gedineerd en de rest van de avond lekker gekletst en naar een stel Amerikanen zitten kijken die beerpong deden. De camping is namelijk erg populair onder backpackers, vooral onder Engelstaligen. De manager is ook een Zuid-Afrikaan. 

Zaterdagochtend werd Hilde wakker door een aap die op haar tent sprong haha! Na heerlijk te hebben ontbeten met Amerikaanse pancakes gingen we met z’n zessen (heel de groep die mee was: Sanne, Roeline, Henrike, Hilde, Mieke en Bram) naar de plek waarvandaan alle raft tours worden georganiseerd. Wij gingen echter voor de family float: heerlijk rustig dobberen op de Nijl. Na een klein half uurtje was het niet meer uit te houden in de boot en besloten Henrike, Sanne, Mieke en ik te gaan zwemmen! Het water was heerlijk van temperatuur en de hele lichte stroming zorgde ervoor dat we automatisch de goede kant op gingen. Na ongeveer een uur zwemmen kwamen we weer uit bij onze camping. ‘S middags zijn we bij het restaurant met het zwembad wezen eten. Hier hebben ze de krokantste aardappeltjes van Oeganda denk ik! Heerlijk! Het ging gepaard met een heerlijke wrap met kip :) ‘s Avonds hebben we een sunset tour gedaan: om 5 uur gingen we weer de boot op en voeren hetzelfde stuk wat we ‘s ochtends gezwommen hadden, maar nu keek ik een stuk beter om me heen. Het was wederom prachtig! Op de boot hadden ze ook hele lekkere hapjes, waaronder heerlijke loempiaatjes :) Rond een uur of 7 kwamen we terug en vonden de bar bomvol aan. Het was namelijk van 5-7 happy hour geweest! We bestelden met z’n allen nog 2 borden nacho’s waarna we nog heerlijk gekletst hebben. De bar bleef vol, want er was ‘s avonds Arsenal-Manchester United op tv en de Oegandezen zijn zeeeer fanatieke voetbalfans! 

Zondag had Mieke gepland om te gaan paardrijden. Toen ze net weg was kwam er een Oegandees naar ons toe die vroeg of we niet wat wilde gaan doen. Hij stelde voor om naar de bron van de Nijl te gaan! Dit voorstel hebben we gelijk aangenomen en 3 kwartier later zaten we in een busje op weg naar weer een bootje :) Geoffrey, zoals de beste vent heet, was super enthousiast en vertelde over alles wat we tegen kwamen. Uiteindelijk hebben we ongeveer anderhalf uur over het Victoriameer gevaren, eindigend waar het Victoriameer overgaat in de Nijl: De bron van de Nijl. ‘S middags hebben we nog even geluncht bij het zwembad, waarna het alweer tijd was om de koffers weer in te pakken. 

Het was een fantastisch weekend in een prachtige omgeving en geweldige mensen! Ik hoop snel weer te schrijven over hoe het deze week weer op het project verloopt, maar heb het erg druk haha ;)

Groetjes uit Oeganda 

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Doingoood